Ssese islands, huisbezoek en wo we zitten al over de helft....

20 april 2017 - Kampala, Oeganda

Woensdag 12-04-2017
De broer van Molly (Joel) kwam langs om bezig te gaan met het proposal over Cultural diversity. Het is de bedoeling dat hij dit samen met ons gaat maken, maar wij hebben totaal geen verstand van een proposal maken. Hij is er eigenlijk alleen mee bezig geweest en wij zijn voor ons zelf bezig gegaan. We zijn eindelijk begonnen aan ons ganzenbord spel over HIV. We hebben het gemaakt in Paint en dat kostte veel tijd, dus dat is nog zeker niet af. Vandaag hebben we ook zeker gebruik gemaakt van het internet, natuurlijk ook voor ons spel, maar ook zeker voor temptation island. Heerlijk om dat even terug te kijken! Volgens mij had ik het al verteld, maar anders doe ik het nog een keer. We nemen nu iedere middag een stuk fruit mee naar het kantoor, lekker en gezond! Vandaag was het watermeloen.

De avond hebben we weer mooi rustig afgesloten, we hebben namelijk een filmpje gekeken (again) en natuurlijk met popcorn.

Donderdag 13-04-2017
Jawel, vanochtend waren we weer erg fanatiek. Om 07.15 uur ging de wekker, handwas gedaan en om 08.30 uur zaten we al op het kantoor (normaal gesproken zijn we er om 09.00 uur). We zijn weer bezig gegaan met ons ganzenbord en hebben een aantal collega’s geïnterviewd over mental sickness. We gaan ons referaat hier namelijk over doen. We stelden een aantal vragen of ze wisten wat het was, wat ze er mee doen, of het normaal is om er over te praten en of ze geloven in heksenrij (dat is hier best veel). Interessante gesprekken en daar kunnen wij zeker wat mee.  Van Geofrey kregen we de opdracht om in de avond samen met Joan te gaan kijken welke kinderen er op straat aan het werk zijn (child labor). Het is de bedoeling dat wij ze kort interviewen en hier een filmpje van maken voor in Geneve. Het lijkt ons erg interessant en we hebben er nu al zin in.

Aan het einde van de dag had Joel het proposal af, geen idee hoe hij dat zo snel heeft gedaan, maar het zag er goed uit!

Joyeux (de man die ons de eerste week een tour heeft gegeven door Kampala) had ons een paar dagen geleden uitgenodigd om met holy Thursday naar de watoto church te komen. We waren er al om 17.45 uur, omdat we dan een goede plek zouden hebben. Het begon om 19.00 uur. Het was een hele andere dienst dan wat wij gewend zijn, zeer positief. Dansen, zingen en dabben, het kan allemaal in deze kerk en wij deden vrolijk mee, het was één groot feest. Na de dienst zijn we samen met Emmely, Sophie en Elisa naar een sushi tent geweest, heerlijk gegeten.

Vrijdag 14-04-2017
De wekker ging al om 07.30 uur op onze vrije dag, want wij moeten nog een accommodatie regelen voor dit weekend. Gelukkig was gelijk de eerste de beste die we belden raak. We gaan drie nachten slapen op een camping (Kingfisher camp site) in een tent, lekker primitief, ik vind het wel weer wat hebben! Samen met Emmely, Sophie en Elisa vertrokken we naar Entebbe, waar we om 11.30 uur aankwamen. Even geduld en dan vertrekt de boot al. De reis duurde zo’n 3,5 uur, konden gelukkig ergens op de grond zitten en het was bommetje vol. Om 17.30 uur kwamen we aan op de ssese islands, Kalangala. De camping bevindt zich naast de boot en ook aan het strandje. Ik slaap samen met Emmely en Sophie in een driepersoons tent. De douche en wc bevinden zich buiten ergens, maar ziet er wel prima uit, inmiddels zijn we wel wat gewend.

In de avond bracht een boda-chauffeur ons naar een restaurant. Bijna alles wat we wilden bestellen hadden ze niet, maar gelukkig hadden ze nog wel tomatensoep en spaghetti bolognese. De soep smaakte erg goed, de spaghetti was helaas zonder bolognese saus en dus was het droge spaghetti. Nou lekker dan… De chef gaf aan dat de ober had aangegeven dat we alleen spaghetti willen, uhu. Nou ja daar komen we in ieder geval niet weer… We waren er een beetje zat van, dus zijn na het eten (rond 23.00 uur) maar gaan slapen.

Zaterdag 15-04-2017
Heerlijk geslapen en de ochtend genoten van het prachtige uitzicht. Vandaag is de planning dat we een boda-tour gaan doen en dat we zelf gaan rijden.
Eerst moesten we even oefenen, de boda heeft namelijk versnellingen, wel even wat anders dan een scooter in Nederland. Zo, we hebben het onder de knie en kunnen nu wel de weg op. Nadat we drie meter hadden gereden viel een meisje van de groep, dit was even schrikken en daarom hebben we er voor gekozen dat 2 meiden alleen reden en drie meiden achterop zaten bij een Ugandees en daarna konden ruilen (en dus zelf zouden rijden). Dit was al snel het geval, iedereen wilde zelf rijden en dat ging heel goed, super leuk om te doen! We kwamen aan bij een palmboom plantage, we hebben geleerd dat er van de palmvrucht olie en zeep gemaakt wordt. Ook zijn we bij een ananas plantage geweest, nu weet ik eindelijk hoe die dingen groeien (zie foto). Natuurlijk hebben we zelf ook ananassen gekocht, wat erg goed smaakte! We werden ook nog aangehouden door de politie, omdat wij geen helmen droegen. De politie wilde 5000 shilling per Boda of je kon naar het politiebureau en daar zou je dan 15000 shilling betalen, kan allemaal.

Ook zagen we een boda rijden met een koeienhoofd achterop, ja alleen een hoofd. Je zag het bloed er nog aanzitten, maar wat wel netjes was dat ze een doekje om de ogen hadden gedaan, nou gruwelijk toch. Ze gaven aan dat ze dat hier ook eten.

De tour duurde ongeveer 5,5 uur, inclusief de lunch. Ik vond het echt fantastisch om te doen en we hadden hele mooie uitzichten!

We gingen erg laat uiteten, konden niet echt een geschikt restaurant vinden, maar gelukkig vonden we er één en kregen we rond 00.00 uur ons avondeten, het smaakte goed (noodles). We waren nog van plan om uit te gaan, maar we waren te moe, dus maar weer ons tentje induiken.

Zondag 16-04-2017
Vannacht was het even spannend, het onweerde en regende mega hard en ik dacht nog even “liggen we hier wel veilig?”

Wat later op de ochtend gingen we opzoek naar een plek waar we konden ontbijten, bij de eerste was er geen gas meer, bij de tweede was het ontbijt buffet al afgelopen en het lunchbuffet kwam pas over twee uur, hetzelfde verhaal was bij de derde, maar gelukkig was de vierde raak. Ze maakte een heerlijk, uitgebreid ontbijt voor ons, met African tea, juice, brood, spanish omelet, samosa, sausages en groentes, nou heerlijk paasontbijtje toch? De chef vroeg of we er die avond ook wilden eten, we mochten zelf een heel buffet samenstellen.

’s Middags hebben we in de zon gelegen bij onze tent en strand, spelletjes gedaan en later op de middag hadden we een boottocht, mooi relaxed. Rond 19.30 uur was ons buffet ready, dit was echt het lekkerste eten van het hele eiland! Daarna knus bij het kampvuur gezeten met prachtige Nederlandse hitjes en vodka. Door één van het personeel werden we naar the country club gebracht, ik mocht met 4 andere meiden in de kattenbak zitten. Bij the country club hadden ze wat dans en zang optredens en konden we binnen nog wat dansjes wagen.

Maandag 17-04-2017
Het had vannacht weer flink geregend en onze tent blijkt dus niet waterdicht te zijn, onze spullen waren allemaal nat. Niks aan te doen, snel spullen pakken en om 06.50 uur liepen we naar de boot (de boot vertrekt om 08.00 uur). We gingen zo vroeg omdat we dit keer graag een zit plek willen. Helaas hadden meer mensen dit in gedachten, want we moesten helaas 3,5 uur staan, gelukkig konden wij net onder een afdakje staan, want het regende ongeveer nog 2 uur lang. We ontmoette een man op de boot die een auto heeft en in Kampala woont, fantastisch, wij konden dus mooi meerijden! Eenmaal thuis bij Somero hebben we eindelijk wat gegeten, onze was gedaan, gedoucht en nog lekker even gaan slapen! We waren kapot.


Dinsdag heb ik vooral dingen voor mezelf gedaan, bezig geweest met het ganzenbord en naar de schoolopdrachten gekeken.

Op woensdag ben ik met Shakira mee geweest op huisbezoek. Eerst zouden we bij een Rita op bezoek gaan. We liepen door de sloppenwijken, kinderen dachten te weten waar ze misschien woonde, maar helaas konden we het niet vinden. Ik vond het wel prima om een beetje rond te lopen, ik zag van alles…! We zijn daarna naar een andere vrouw geweest. Ze woonde in een soort van schuur, erg klein, knus en vooral ook vol. Ze was binnen aan het koken (op kolen natuurlijk). We kregen een glaasje water en een stuk wortel. Ook vroeg ze of ik nog soda wilde, dit was wel even een ander soort huisbezoek dan de vorige keer.
Bij dit huisbezoek was ik vooral om me heen aan het kijken, omdat ze een gesprek voerden in het Luganda, gelukkig schreef ze het wel in het Engels op en begreep ik wat voor gesprek het was, namelijk een intakegesprek. Ik vond het prima om lekker om me heen te kijken, want er was genoeg te zien! Tijdens het gesprek ging ze haar eten vast klaarmaken, het is zo interessant om te zien hoe zij koken!! In één grote pan maakte ze matoke en maalde ze met een soort van bananenblad, daarboven zaten weer allemaal (bananen?)bladeren en daarop lagen twee zoete aardappelen, daarboven zat weer van alles omheen om de warmte daar binnen te houden ofzo. Oké het is een beetje lastig uitleggen, maar ik vond het heel interessant! Ze vroeg of wij ook eten wilden, maar ik hoefde niet, omdat ik nog erg last van mijn buik had en bonen mij iets te zwaar leken. Tevens wilde ik graag terug naar huis, omdat Annina aangaf dat ze koorts had en naar het ziekenhuis wilde. Shakira nam wel eten en at dat rustig op. Rond 18.30 uur waren we thuis en gingen we met de boda naar The Surgery hospital. Hashim kwam ook nog langs, wij hebben hem hier in de eerste weken ontmoet. Een hele aardige vent, hij wilde perse komen en wilde weten hoe het met ons ging. Gelukkig was alles goed en moet Annina wat uitrusten, Hashim bracht ons weer veilig naar huis.

Foto’s