Eerste huisbezoek, samen koken met een collega en heerlijk relaxen bij hairy lemon island.

Dinsdag
We hebben de ochtend nuttig besteed, we hebben namelijk weer ons beddengoed met de hand gewassen, dit is een hele klus…. Onze collega’s lachten ons uit, want we deden het niet op de goede manier. We hebben nog genoeg te leren en moeten nieuwe zeep kopen waarmee we goed kunnen wassen!

Op kantoor gaven ze aan dat Milly en Harriet naar iets gingen, we begrepen niet waarheen, maar we wilden wel mee. Volgens mij moeten we de volgende keer eerst vragen wat het precies is, want het was zooooo saai! Het was in Kanyanya en ze voerden een soort van campagne “Clean environment better health”. We zaten er maar wat bij en konden er niks van verstaan, omdat alles in het Luganda was. Het duurde ongeveer 3 uur, té lang! Wat nog wel grappig was… We kregen allemaal een flesje water en aan de dop zit nog een plasticje wat je eraf moet halen, dit deed iedereen, maar daarna gooiden ze dit allemaal op de grond. Ik dacht even dat het een grapje was, want waarom voerde we deze campagne als je toch je rotzooi weer op de grond gooit? Wij denken dat deze campagne gewoon geen nut heeft gehad… Want afval op de grond gooien is hier de normaalste zaak van de wereld.

Rond 14.00 uur waren we weer terug bij Somero, de lunch was helaas op, dus we moesten Rollex halen, geen probleem voor ons! Na de lunch gingen we samen met Shakira (onze collega) op huisbezoek. Er werd ons niet verteld bij wie dit was en wat er aan de hand was, maar we hadden het snel door toen er twee kinderen met ons meeliepen. Namelijk ‘één meisje van 12 en één jongen van 6. Het meisje droeg de jongen op haar rug, de jongen heeft zijn voeten schreef staan, kan hier niet op lopen en loopt de hele dag op zijn knieën. Het huis was ook in de sloppenwijken, aan de buitenkant zag het er erg klein uit, maar van de binnenkant was het wel prima. De moeder van de kinderen kwam aanlopen, ze leek erg moe en futloos… Shakira vertelde iets over haar, ze woont bij haar “vader”. Haar man heeft haar verlaten, omdat de jongen niet helemaal goed was.
Ze wil graag dat haar zoon les krijg op een speciale school en dat haar dochter les krijgt bij Somero. Helaas gaat de school van de jongen geld kosten en dat heeft ze niet. Ze verdient per dag 5000 shilling, dat is ongeveer €1,25. Later was er nog iets ergs… Moeder was aan het vertellen in het Luganda en begon daarbij erg te huilen, Shakira huilde zelfs mee. Wij schrokken hiervan, want wij kregen te horen dat de mensen hier niet snel huilen en hun problemen niet snel aangeven. We hadden geen idee wat er aan de hand was, maar na een tijdje vertelde Shakira het. Vandaag vond er een meeting plaats over de moeder. De “vader” waar ze woont blijkt niet haar vader te zijn, dus ze moet vandaag nog uit dat huis… Wij vonden het echt heel erg en heftig, ze had namelijk geen idee waar ze heen moest gaan. We wisten niet wat we moesten doen en gaven aan dat ze misschien bij Somero kon slapen. Shakira moest hiervoor een collega bellen, want normaal gesproken wordt dit niet gedaan. De collega’s konden hier niks over zeggen, ze moest hiervoor de baas spreken. We lieten moeder nu achter en Shakira zou vanavond weer bij de moeder langsgaan om te kijken hoe het gaat. Daarna hebben we samen met Shakira boodschappen gedaan en heeft ze ons eens even laten zien wat nou goede handwas zeep was, ideaal!

Rond 19.30 zou Jamal Wasswa komen om samen met ons pasta te eten. Het was gezellig, Molly was helemaal blij om hem te zien, want normaal ziet ze hem alleen op het podium. Rond 22.00 uur ging Jamal weer weg en kwamen de twee kinderen van het huisbezoek aanlopen. Ze mochten voor een paar nachten bij Somero slapen, samen met hun moeder. Het was erg mooi dat dit voor nu kon, want dan kon moeder rustig opzoek naar iets anders.

Molly was nog bogoya aan het maken, dit is een gefrituurde banaan (een groen gele) en we hebben nog een soort van rode kool/sla geprobeerd, het smaakte erg goed!

Woensdag
De ochtend hebben we besteed om sportactiviteiten op te zoeken voor de kinderen, we willen namelijk twee keer in de week met ze gaan sporten. Daarna zijn we langs Gilbert (trainer van de graphics)  gegaan met ons ganzenbord. De graphics groep wil graag het bord ontwerpen op de computer en het uit printen, dit geeft het dan een professionelere look. Wij willen het spel nog iets educatiever maken, door er onderwerpen van HIV bij in te doen, ze tips geven en vragen stellen die zij kunnen beantwoorden.
Op kantoor kregen we te horen dat wij met een nieuw project bezig gaan met als onderwerp HIV. Het is nog erg onduidelijk.. Ik weet dat ik ga samenwerken met Joan (social worker) en dat het 31 maart af moet zijn…

In de middag zijn we samen met de graphics groep naar de stad van Kampala gegaan, we kwamen in een straat terecht waar bijna alleen maar copy-shops zijn. We liepen naar binnen om eens te kijken hoe dat allemaal gaat. Het was er erg druk, overal lag papier en het was naar ons idee ongeorganiseerd. De jongens weten nu waar ze hun werk kunnen uitprinten.
Rond 17.00 uur waren we weer thuis. De kinderen van het huis bezoek slapen hier vannacht weer. Ze zoeken ons vaak op om te kijken wat wij aan het doen zijn, ook vinden ze ons haar zo bijzonder en willen ze er soms even aanzitten.

Donderdag

Nog één dagje werken en dan hebben we weekend. Deze dag was erg saai, we hadden de hele dag geen internet en wisten niet wat we moesten doen. We hebben ontdekt dat als het internet het niet doet, je een heel leuk spel kan spelen op google. Dit hebben we maar een lange tijd gedaan… We hebben nog even bij de Ludo gekeken en aan het einde van de dag hebben we met onze collega’s afgesproken dat we dinsdag naar de salsa gaan en dat we vrijdag uitgaan, om de verjaardag van Molly goed in te luiden. Einde van de middag hebben we eindelijk geleerd hoe we onze handwas moeten doen, nu kunnen we het dan eindelijk zelf en krijgen we de meest moeilijke vlekken eruit!

In de avond hebben we samen met Molly bogoya gemaakt, we wilden het nu eens zelf maken, we vonden het namelijk zo lekker! We hebben expres heel veel gemaakt, zodat we het morgen mee konden nemen voor onze trip naar Jinja.

Vrijdag

De wekker gaat mooi vroeg, we gaan vandaag namelijk weer naar Jinja, We vertrekken om 08.45, we liepen met ons goede gedrag naar beneden (dit is nog best een eindje). Het was niet zo’n groot succes, Bwaise lag namelijk veelal onder water, er lag overal drek en hier banjerden wij lekker doorheen. Rond 12.00 uur kwamen we aan bij Laura en Manon, we hebben samen wat gedronken bij een coffee bar en zijn naar een grote markt gegaan. We hadden namelijk veel avondeten nodig, want we gaan koken voor 7 personen. Het plan is: gebakken aardappels met heel veel verse wok groente, een worstje en als toetje, ijs.

Aardappels schillen was een hele klus, ik kreeg er een mooie blaar van… Helaas kookten de aardappels te lang en konden we ze niet meer opbakken, dus werd het maar aardappelpuree, ook lekker! Het eten smaakte goed. Om 22.00 uur waren we weer klaar om een avondje te gaan stappen. Eerst gingen we weer naar the Bourbon, waar de vrouw die de drankjes opnam niet de snuggerste was. Na 10 keer te hebben gezegd wat we wilden begreep ze het nog niet, maar met veel gebaren begreep ze het dan eindelijk. Rond 00.30 uur gingen we weer naar the office. Het was zeker een geslaagde avond, rond 04.30 lagen we dan eindelijk in ons bed.

Zaterdag

Drie uur slaap gehad, maar ik voel me prima. Ontbijtje gemaakt, wat bestond uit: watermeloen, mango, banaan en yoghurt. Oh ja, gister na het uitgaan wilden we nog pringles eten, maar dit was niet zo’n succes. Elisa en ik namen een hapje, het is niet te beschrijven hoe vies dat was. Emmely en Annina vonden het heerlijk (zij hadden een andere bus), we begrepen er niks van, maar wat blijkt….. De chips was niet meer goed en helaas was de lekker chips al op…

Om 09.00 uur werden we opgehaald door een taxi die ons bracht naar Hairy lemon island. Het duurde ongeveer ruim een uur. We moesten daarna nog een minuut met een bootje naar het eiland. Het zag er erg goed uit, ik sliep samen met 6 andere meiden in een dormitory. De andere 4 meiden waren namelijk een dag eerder al gekomen en sliepen in een tent. Op het eiland was geen stroom, wifi en geen bereik, het is een eiland om even helemaal tot rust te komen. Er zijn veel chill plekjes, met hangmatten en kussentjes ook kun je lekker aan een soort van strandje liggen aan de Nijl. Het eten was ook erg lekker en werd gemaakt door Charles een Ugandees die de hele dag lacht en geniet van zijn werk, echt fantastisch. Als je even chagrijnig bent en je ziet zijn gezicht, dan ben je alweer vrolijk!

Op het eiland waren ook veel apen, met hartjes neuzen. Ze gaven zelfs een apenshow weg, het blijven bijzonder beesten! Het douchen doen we hier in de soort van open lucht, even wat anders!

In de avond hebben we weerwolven gespeeld en ben ik rond 23.00 uur gaan slapen, ik was echt kapot.

Zondag

We konden weer lekker ontbijten en ze hadden van alles; Spanish omelet, bacon, broodje met jam, banaan, watermeloen, ananas en een muffin. Na het ontbijt heb ik nog even van het zonnetje genoten aan het strand en een boek gelezen. Om 11.30 uur heb ik nog even gedoucht, tijdens het aankleden had ik de schrik van m’n leven (even overdrijven mag he?) Er kwam een lange dunne groene slang op bezoek en liep ook nog over mijn toilettas, wat op de grond stond. Ik ging snel op een dicht geklapte wc zitten met de benen in de lucht. Gelukkig liep die weg, even later zat er een hele dikke zwarte worm naast mijn backpack, bleh, niks voor mij. Daarna nog even in de hangmat gelegen, potje skip-bo gedaan, geluncht en weer terug naar Jinja. Daar hadden we namelijk een afspraak met twee leerkrachten uit Nederland, we hebben even wat gedronken en onze ervaringen verteld. Rond 17.30 uur gingen we weer naar huis, rond 21.00 uur waren we weer thuis. Het was weer een lange reis en het was spannend om in het donker aan te komen… Een vrouw gaf aan de we een boda moesten nemen van onze woonplaats naar ons huis, normaal lopen we dit, maar nu hebben we dat maar gedaan. Ze gaf aan dat het anders niet veilig was. Onderweg hebben we nog weer wat grappige dingen gezien. Hier kun je doodskisten aan de weg kopen en nu waren de kinderen in die doodskisten aan het spelen en hingen er dode vissen aan de buiten spiegel van een auto. Verder zien we natuurlijk iedere keer weer grappige dingen, maar deze wilde ik wel even met jullie delen.