Wat gaan de dagen toch snel...!

                                                                                                6- t/m 12 maart

Het is weer maandag, het internet doet het, dus tijd voor een nieuw reisverslag!

Maandag
Vandaag hebben we ons ganzenbord gelamineerd, dit was nog een heel gedoe, maar gelukkig hebben we iemand gevonden die dat voor ons kon doen. We moesten flink afdingen, maar het is ons gelukt. De man dacht dat alle blanken rijk waren, maar toen we gingen afdingen dacht hij wat anders. We hebben hem uit kunnen leggen dat we studenten zijn, niet veel geld hebben en dat je veel geld voor school moet betalen.

Bij Somero hebben we de foto van Wasswa, Hunter, Annina en mij laten zien aan onze collega’s, met de vraag of ze hem kenden. Ze herkenden hem meteen en lagen meteen in een deuk. Ze wilden dat we hem mee namen naar Somero, want ze wilden met hem op de foto.
We blijven het grappig vinden dat hij echt beroemd is, volgens mij moet je het een beetje vergelijken met dat een Ugandees in Nederland ineens bij Guus Meeuwis in de auto zit.

Na de lunch werd ons gevraagd of we klaar waren om te gaan, wij hadden geen idee waar we heen gingen, maar we hebben een basisschool bezocht. Het was interessant, we hebben verschillende groepen gezien en bij iedere groep gingen ze opstaan en zeiden ze tegelijk; welcome our new visitors. Tevens klappen ze steeds op een bepaalde manier als iemand iets goeds heeft gezegd. De kinderen waren vooral naar ons aan het staren en wilden met ons op de foto.

In de avond hebben we lekker gegeten bij een Ethiopisch restaurant met Wasswa in Kabalagala. Het was erg lekker, bijzonder eten wat je normaal met de hand moet eten. Dit deed wasswa ook voor, maar we hebben toch maar ons bestek erbij gepakt. Later kwam er een vriend van hem bij, Hashim. Samen zijn we naar een club gegaan, hier hebben we wat gedronken en hebben de nieuwe muziek van Wasswa gehoord. Later heeft hij ons weer veilig thuisgebracht. Op de weg naar huis hadden we nog een klein ongelukje, wat denk ik heel normaal hier is. Een taxi busje schraapte langs de auto van wasswa….

Dinsdag
De dag begon om half 9, we gingen samen met Milly en Harriet zitten om een brief te schrijven naar scholen. We willen namelijk samenwerken met de scholen en willen daar activiteiten mee plannen, om die kinderen daar ook te kunnen helpen. Het is voor ons niet helemaal duidelijk, maar de brieven zijn goed geworden, vooral dankzij Milly en Harriet. Rond 10.00 uur gingen we (weer) naar het ziekenhuis. We hadden namelijk een afspraak met de directeur en zijn personeel, om te kijken of zij bij Somero voorlichting kunnen geven. Hier hebben we weer bijna 2 uur moeten wachten totdat eindelijk de directeur beschikbaar was. Eenmaal in zijn kantoor te zijn, gaf hij aan dat wij 2 uur te laat waren en dat we donderdag weer terug moeten komen. Geen idee hoe dit mogelijk is, maar ja het gebeurde. This is Africa!
We hoopten dat nu eindelijk het internet het weer zou doen, maar helaas, we kunnen weer niks! Ik voelde me die dag al niet goed, dus ben lekker gaan slapen. Lekker is een groot woord, want in onze kamer is het steeds bloed heet, ik werd dus weer zwetend wakker, hmmm zo lekker! Rond half 5liepen we naar een boda chauffeur, onderweg kwamen kinderen naar ons toe rennen, hielden onze had vast en liepen samen met ons naar beneden, hele parade kinderen achter ons aan, het blijft grappig… Eenmaal een boda te hebben gevonden, gingen we naar de acacia mall, we hadden brood nodig en wilde Nutella halen. De nutella was maar €11,- niet zo duur gelukkig, hahah….
De avond hadden we lekker een meiden avondje met een goede film, mooi rustig!

Woensdag
Zo, vandaag is het nationale vrouwendag, dit betekent dat wij vrij zijn vandaag.
Vandaag gaan we naar Cassia lodge. Dit wordt vast een wereldreis, maar dat hebben wij er voor over, het schijnt heel mooi te zijn daar. Het is een zwembad met uitzicht over the lake victoria. Rond half 11 gingen we weg van huis. Eerst met een taxi naar new taxi park, vanuit daar met de taxi naar Buziga en dan nog met de boda de bult op, we waren er om 12.00 uur. Deze rit kostte ons ongeveer €1,- per persoon. We hebben lekker genoten van het uitzicht, het zonnetje en de heerlijke ligbedden! Tussendoor hadden we nog uitzicht op een bodybuilder, jaja. Er kwamen ineens 5 mannen naar het zwembad. één fotograaf, één bodybuilder en drie mannen die die man gingen insmeren met olie. Ik vind dit toch zo slecht, hij was té gespierd (vond ik) en de foto’s die ze maakten…. Tjah, te grappig voor woorden. Rond 17.00 uur gingen we weer naar huis, een bodaboda wilde ons naar lang onderhandelen voor 11.000 shilling helemaal naar huis brengen, spot goedkoop! Onderweg moesten we zo’n 20 minuten wachten aan de kant van de weg, omdat de band van de boda kapot was. Gelukkig was er dichtbij een boda maker, of ja hoe moet ik dat noemen? Wij vonden het wel wat hebben, wij stonden braaf op onze chauffeur te wachten aan de zijkant van de weg. Hij wilde ons perse voor de deur afzetten, zodat hij voor de volgende keer weet waar hij ons moet afzetten/ophalen. Jaja, we hebben er weer een (telefoon)nummer bij. Thuis hebben we een potje skip-bo gedaan, gegeten en gedoucht, want op 21.00 uur werden we opgehaald door Wasswa en zijn vriend Brown. Onze collega’s wilden dat Wasswa naar onze kamer zou lopen, zodat zij hem konden zien!!
Wasswa moet vanavond optreden en dit willen wij natuurlijk heel graag zien!
Onderweg hadden we weer een ongeluk (de derde) met een andere taxi. Wij reden rechtdoor en de taxi wilde ineens de andere kant op, vol tegen de kant waar Annina zat (achterin). Het was een flink gedoe, Wasswa moest wat dingen opschrijven en ondertussen herkende iedereen hem en gingen ze allemaal om hem heen staan. De politie wilde wel iets doen, maar dan moest de taxi en Wasswa zijn auto mee naar de politie, maarja dat kon natuurlijk niet, want Wasswa moet optreden. Dus ja, nu is er niks meer aan te doen, vet sneu!

We moesten nog een eindje rijden en toen waren we bij Zone7, we mochten gratis naar binnen, omdat we samen met Wasswa waren. Er speelde een livebandje en toen kwam eindelijk Wasswa Jamal…. Hij deed het erg goed, dit wisten we wel, maar we hadden niet gedacht dat hij live ook zo goed zou zijn. De vrouwen om ons heen werden helemaal gek toen hij op kwam, grappig om te zien. Ze vroegen nog of wij zijn vrienden waren, ze vonden ons ineens bijzonder volgens mij!

Die vriend van Wasswa is wel echt een hilarische vent, hij is 39 jaar. Man met veel humor en zo gek als een deur, we hebben ons dus zeker vermaakt, we lagen rond 01.00 uur in bed.

Donderdag
Vannacht was het weer flink aan het onweren en regenen. Het ging echt keihard. Om 07.30 uur ging de wekker, we waren allebei nog erg moe, maar we moeten eruit, want tussen half 9 en 9 uur moeten we weer bij het ziekenhuis zijn. Het regende tot ongeveer 10.00 uur. Dit betekende dat we niet naar het ziekenhuis gingen, want niemand heeft zin om daarheen te lopen, maar we moeten natuurlijk iets nieuws bedenken. We gaan er nu morgen heen. We willen hier rond 08.15 uur weg en dan zeggen dat we dachten dat de afspraak op vrijdag was... Het internet ligt er nog steeds uit, dus we hebben die dag heel weinig gedaan. We hebben cassave klaargemaakt (de smaak leek een beetje op een aardappel), we vonden het alleen niet voor herhaling vatbaar. Het was veel werk om klaar te maken en we vonden het niet de moeite waard… We aten er macaroni en weer veel groente bij. Na het eten hebben we nog even wat sport oefeningen gedaan, want ja we moeten wel een beetje fit blijven hier..  

Vrijdag
Nou, vandaag hebben we WEER een afspraak in het ziekenhuis, hopelijk de laatste. We waren er om half 9 en gingen bij een meeting zitten waarbij we geen idee hadden waar het over ging. We hoopten dat de directeur daar ook bij zou zitten, maar dat was niet het geval. Het voelde heel vreemd, maar we konden er ook wel weer om lachen!! We liepen weer naar het kantoor van de directeur, hij vroeg waar we gisteren waren en we hebben maar gezegd dat we erg druk waren. We hebben nu jawel, WEER een nieuwe afspraak, namelijk maandag morgen om 08.30 uur. We hebben al tegen elkaar gezegd dat dit echt de laatste keer is en dat als het regent we gewoon moeten gaan.

Bij Somero heb ik een aflevering Klem (serie) teruggekeken, zeker een aanrader. Daarna moesten we weer aan het werk. We kregen een opdracht wat lastig uit te leggen is, maar ik ga het proberen! We vragen een organisatie om geld om bij Somero voorlichting te kunnen geven over Hiv, hier moeten we doelen voor opstellen en wat wij nou precies willen. Tijdens het maken van deze opdracht werden we helaas onderbroken, omdat het internet niet werkt. Nu moeten we er maandag maar weer mee verder gaan. Rond 13.30 uur zijn we samen met Gilbert (collega) naar de stad gegaan. Hij vertelde wat over de stad en we zijn naar de groentemarkt geweest waar we broccoli en komkommer hebben gekocht. Tussendoor hebben we uitgerust bij Javas, een coffeebar hier. Heerlijke koffie en een lekker stuk red velvet cake, mmmmm!! Als avondeten hebben we broccoli klaargemaakt, dat aten we samen met onze collega’s, zij hebben dat namelijk nog nooit gegeten. Daarna hebben we gezellig in hun kamer de Titanic gekeken, één collega had deze film nog nooit gezien…

Zaterdag
05.00 uur de wekker gaat af en onze lieve collega maakt ons ook wakker, ze had speciaal de wekker voor ons gezet. Snel spullen pakken en gaan… Om 06.00 uur hadden we een afspraak met een boda chauffeur en natuurlijk kwam hij niet opdagen. We hadden geluk dat er zo vroeg nog andere bodaboda’s stonden, dus snel een andere pakken en gaan. We gingen met de taxi naar nalubala (rafting), hier zagen we ook de andere meiden. Ontbijt pakken, reddingsvest aan, helm op, betalen en wachten op de instructie. 20 á 25 minuten rijden en we zijn op de plaats van bestemming waar het raften kan beginnen! Helaas konden we niet met z’n elven in één boot, dus werd de groep gesplitst. Ik ging samen met Esmee en Gabi in één boot, samen met vier Pakistaanse mannen en één Duitse vrouw. Nu zal je vast denken, wauw je hebt vier mannen in je boot, maar dit waren geen echte mannen volgens mij…. Dit vertel ik zo.

De eerste 25 minuten kregen we instructie over wanneer je wat moet doen qua peddelen en wanneer je laag moet gaan zitten. Ook leerden we elkaar uit het water te halen en wat te doen als onze boot omslaat, verschrikkelijk! Na dit te hebben geoefend, kwam onze eerste afdaling, heel gaaf! Als je uit de boot viel was er ook altijd een kajak dicht bij je die jou dan kon helpen, veilig gevoel! In totaal hadden we acht afdalingen. Onderweg zaten we ons soms kapot te ergeren aan die Pakistaanse mannen, man man die hebben nog nooit gewerkt volgens mij. Wij waren steeds degene die zeiden, je moet doorgaan de leider heeft niet gezegd dat je moet stoppen. We hebben maar even gevraagd of ze überhaupt werken en dat deden ze, ongelofelijk. Ze waren militairen die aan het werk waren in Congo, omdat het daar erg onrustig is. De Duitse vrouw was ook meer aan het kletsen dan peddelen, ik dacht dat vrouwen twee dingen tegelijk konden, maar deze dus niet. Het was wel een hele lieve vrouw, maarja…. Natuurlijk waren er ook hilarische momenten, Pakistaanse liedjes zingen, soms de mensen even belachelijk maken. Wat natuurlijk ook fantastisch was, dat je elkaar ging nat spetteren, ja ja dat was hetgeen wat de Pakistaanse mannen fantastisch vonden, of om elkaar half in het water te duwen, erg leuk! Nou genoeg hierover. Tussendoor werden we goed verzorgd met een heerlijke lunch en daarna konden we er weer flink tegenaan! Tot de lunch waren we nog niet één keer omgevallen, heerlijk, maar helaas wilden de mannen dit wel heel graag, dus zodoende gingen we nog een keer van de laatste afdaling af. En jahoor, daar gingen we, flink omgeslagen… Het was verschrikkelijk. Ik kwam onder de boot terecht en als ik eenmaal kon ademhalen kwam er weer een nieuwe golf aan. Ik vond het zo eng, want ik kon niet ademhalen… Eenmaal boven zag ik Esmee, ik was heel blij om haar te zien. Zij had hetzelfde als ik en aan Gabi hingen de vier Pakistaanse mannen, want die konden niet eens zwemmen…. Ja, jullie denken nu vast hetzelfde als ik; waarom wil je dan omvallen met raften? Ja, geen idee.. Maar weet je, we hebben het overleefd! We vonden het erg leuk om te doen en nu kunnen we wel lachen om de hele rit met die mannen! Rond 15.30 uur waren we weer terug, spullen pakken en met de bus naar “Nile river camp”. Wat prachtig gelegen lag aan de Nijl. De avond hebben we mooi rustig met spelletjes doorgebracht, want we waren allemaal best moe…

Zondag
Om 06.30 uur ging de wekker, we wilden namelijk de zonsopkomst zien. Daar stonden we dan in onze pyjama, samen met Gabi, Emmely, Sophie, Nadi en Esmee. We hebben een mooie foto kunnen maken en we hebben apen gezien, die zaten in de boom naast ons huisje. Daarna zijn we verder gaan slapen… Als ontbijt had ik een Spanish omelet, lekker lekker. Daarna hebben we even gezwommen, langs de Nijl gelopen waar de aapjes heel dicht naast ons liepen en om 13.30 uur werden we weer opgehaald om naar “huis” te gaan. Uiteindelijk vertrok de bus pas om 14.00 uur en waren we om 17.00 uur pas bij acacia mall, daar moesten we vers brood halen, boodschappen doen en daarna weer met al onze bagage naar Bwaise, waar wij wonen. Allebei namen we apart een bodaboda, het was verschrikkelijk… Dit kwam omdat onze tas zo zwaar was, we allebei een 5 liter fles water bij ons hadden en we bang waren om achterover te vallen, gelukkig zijn we weer veilig thuis gekomen. Eenmaal thuis hebben we maar meteen onze handwas gedaan en hebben we rollex en chipati als avondeten gegeten. Rond 21.00 uur zijn we gaan slapen, omdat we echt kapot waren!

Maandag
Om 07.00 uur ging de wekker, dit is hopelijk de laatste keer zo vroeg opstaan voor het ziekenhuis. Om 08.20 uur hadden we samen met Molly afgesproken om bij het ziekenhuis te zijn.

We hadden om 08.30 uur afgesproken met de directeur, hij was er niet…. Om 09.00 uur kwam hij opdagen, hij kleedde zich om en ging naar de meeting, hij zei niet dat wij mee konden komen. We liepen achter hem aan, maar waren er ook wel klaar mee. Hij nam ons niet mee, dus we zijn maar weggaan, we waren er flink klaar mee! Vanmiddag hebben we een huisbezoek, ik ben heel benieuwd!!